Toko kecil-kecilan

Tampilkan postingan dengan label parikan. Tampilkan semua postingan
Tampilkan postingan dengan label parikan. Tampilkan semua postingan

Minggu, 28 Mei 2017

Parikan Gawe Sedulur - SMP Watulimo


Iki Crito jaman semono,
Critane kang Eko,
Crito naliko isih joko,
Crito jaman Noroyono,

Jeneng Dowo ne Eko Marwoto,
Asal teko Prigi deso,
Biyen sekolah neng SMP Watulimo,
Duwe guru jeneng e pak Juwito,

 Kocap kacarito,
 Pak Juwito durung duwe opo2

Yen budhal ngajar mesti nempel,
Nempel kang eko numpak sepedha onthel,

Arep nolak,
ora penak,

Saben dino
kok kaningoyo,

Kang Eko mung mbatin,
Senajan to atine yo prihatin,
Sik penak di nunuti Abu Sobiin
Paling penak mbonceng yu Maryatin,

Dasar murid, ora wani protes,
Senajan saben dino kringete netes,
Demi gengsi tetep ngaku tahes,
Padahal tekan ngomah mesti cekelan kenthes,

Yen sepedhaan sering bareng Ani,
Ani numpak sepedha jengki,
Rante ne jarang di oleni,
Ani terkenal arek e seneng voli,

Jare Eko, Ani kuwi tinggi semampai,
Senyum aduhai,
Duwe lesung pipi,
Wajah yang menarik hati,

Yen gawe rok pramuka,
Perasaan kelihatan dewasa,

Pak Juwito duwe hobi antik,
Yen ono murid salah mesti di “SUNTIK”
Ora peduli Sutik,
Lilik opo Tutik,

Sing disuntik mesti milih,
Ngati lorone tekan telih,
Tetep kroso nnti wayah mulih,
Nganti saiki rasane durung pulih,

 Kang Eko jan pegel,
Anyel,
Bin mangkel,
Lan ngedumel

Urusan suntik, kang eko yo oleh jatah,
Senajan wis ngaku salah,
Urusan bocah,
Tetep ora berubah

Sing nggonceng saben dino,
Tetep ora ono sepuro,
Tetep oleh jatah suntik koyo bocah liyo
Wong iki njaluk di apakno,

 Mulo Eko crito neng Saniran,
Saniran wong pinter tenanan
Dudu pinter guyonan,
Kabukten neng OSIS dheweke dadi pimpinan,

Bedo karo sabilan,
Jaman semono jan dadi pemuda idaman,
Senajan isik ingusan,
Ning wis wani pacaran,

Embuh pacar temenan,
Utowo pacar silihan,
Pancen Sabilan duwe rupo sing rupawan,
Sampe ono guru praktek sing poyang-payingan

Ning Saniran ora aweh tanggepan,
Amung kondho “selesaikan secara Jantan”
Jawaban sing diluar dugaan
Opo dipikir Eko iki binatang piaraan?

Saiki kari crito,
Kabeh podho bloko,
Crito sing mung kari kondho,
Crito teko jaman Noroyono,


 #monggo

Sabtu, 11 Desember 2010

REUNI SMA SIJI

Wis udokoro 20 tahun suwene,
Aku ora menangi rupane,
Ora nate ngambah latare,
Opo maneh mlebu neng ruangane,

Rong puluh tahun sing kebak crita,
Wis akeh berubah neng polatane konco-konco,
Sing biyen krembis saiki katon pidekso
Sing biyen mung nunut konco saiki wis sugih bandha,

Rong puluh tahun kepungkur,
Naliko samubarang sik angel di ukur,
Naliko sik durung ngerteni rasa syukur,
Yen pas mbayar SPP akeh sing di rewangi kukur-kukur,

Rong puluh tahun sing kebak crito lawas
Ono sing duwe crito karo konco sekelas,
Ono ugo crito sing melas,
Ugo ono crito sing rodok panas,
Sing kabeh ora bakal iso ilang blas,

Ora iso di pungkiri,
Lan ora iso diselaki,
Yen to awake kabeh nate di didik neng sekolah iki,
Nganti saiki wis akeh sing dadi,

Dadi wong kang migunani,
Migunani gawe nusa bangsa, kantor, pabrik lan famili,
Akeh sing dadi Abdi negoro alias Pegawai Negri,
Malah ono sing dadi Bupati, Polisi, ugo politisi,
Akeh sing duwe usaha pribadi,
Ono sing dadi Ustadz, guru ngaji, lan kyai,
Mugo-mugo ora ono sing dadi Mucikari,
Dadi pencuri, opo maneh tukang Judi,

Matur suwun kanggo guru-guruku,
Kanthi sabar tansah ndidik aku,
Ndidik kanthi rasa asih tanpa ono roso nesu,
Kabeh supoyo dadi wong migunani sing di tuju,

SMA ku,
Kangenku tansah kanggo sliramu,
Mongkog, senengku tansah melu,
Senajan ora kewetu,
Senajan langit wis ora biru,
Sliramu tetep sekolahku,

SMA siji,
Senajan wus watara pirang puluh sasi,
Akeh sing ora nate ketemu isone mung saling janji
Dino lebaran tahun iki,
Konco –konco ngrancang Reuni,
Reuni sing iso nyambung tali silaturohmi,
Reuni kanggo nglumpukne konco sing saiki neng ngendi –ngendi,
Acarane Bakal digelar neng Hotel Hayam Wuruk sing di Pandegane mas Muyani,
Gampange Hotel sing panggonane neng pertokoan Lor Kali,
Acara mulai isuk ora nganti bengi,
Sing penting tetep liwat jam siji,
Olehe teko oleh ngajak suami, anak lan istri,
Oleh bojo sah utowo bojo siri,
Mugi-mugi kathah ingkang saged ngestreni

Amiiin

Monggo konco sami rawuh,
Ora usah sungkan ora usah pekewuh,
Iso digawe nambani kangen sing 20 tahun ora dho weruh,
Iki mono netepi silaturohmi ing Qur’an lan Hadist sing dhawuh,
Ben kabeh tetep iso saling sopo aruh,
Olehe teko oleh nggawa anak asuh,
Ugo oleh nggawa bojo wayuh,
Yen ora teko sing penting melu urun butuh,
Yen nganti biayane ora nutup ...yo.... byuh...byuh...
Panitia mung kari sambat ngeluh.....

WAAAAADUUUUUUUUHHHHHHH
(ning ora oleh misuh-misuh)

Nostalgila SMA

Naliko dhik jaman semono,
Aku sekolah neng Nggalek kutho,

Duwe crito sing ora nate tak muat neng buku,
Ning tau tak muat neng milis SMA Satu,
Crito sing dadi wadi antarane dheweke lan aku,
Naliko aku kelas telu,

Ing acara gelar seni,
Mengeti Dirgahayu RI,
Acarane maneko warni,
Ono lomba puisi, seni tari ugo lomba nyanyi,
Sing dadi penyanyi Mbak Rina Widyawati,
Ugo ono Kris Cahya Karunia Wati
Sing lanang ono Singgih Wahyudi,

Di kancani karo Maria Corlina Thenu,
Sing waktu kuwi awakke sik kuru,



Aku kajibah melu dadi penyegar
Melu vokal group ditugasi nyekel gitar,
Meh saben dino diajari karo Mas Nova sing kawentar,
Kawentar pinter main gitar ning ora nate kowar-kowar,

Acara lombane pas malem Minggu,
Iki biasane malem pas gawe mertamu,
Aku macak siap tampil ngiringi lagu,
Kabeh ugo siap tampil tanpo ragu,

Konco sak kelas wis siap dadi suporter,
Lungguh jejer rapi ono sing gawe sleyer,
Ugo ono sing kaet teko nggawa sepedha motor sing di bleyer-bleyer,
Supoyo sing bertanding semangat lan oleh nomer,

Ono sawijining kenyo sing ora nyongko yen iso teko,
Soale omahe rodo adoh teko kutho,
Ning ora keno diarane omahe ndeso,
Teko kanthi praupan sumunar persis mbulan purnomo,

Ora sithik sing nyedhak golek perhatian,
Karo sithik – sithik nglirik dipadhangi sorote mbulan,
Ora peduli konco kelas ugo teko kelas liyan,
Akeh sing kepingin iso sak pejagong karo kenyo idaman,

Ning dilalahe,
Dheweke malah ngajak aku,
Ngajak jagongan bab njupuk neng parkiran sepedha motore,
Kepekso aku ngancani njupuk motore karo mlaku,

Rasane jiiiian bejo,
Oleh kanugrahan sing tanpo upomo,
Ngancani mlaku kenyo sing ora nate tak songko,
Aku iso mlaku bareng senajan to mung sedelo,

Karo mlaku dheweke nantang aku,
Nantang yen Lombane kudu nomer satu,
Yen nomer satu aku oleh hadiah khusus sak njalukku,
Sing penting murah lan mampu dituku,

Aku setuju,
Aku njaluk hadiah kanthi ragu,
Soale ora perlu tuku, ’ning opo kowe mampu?’
Wong iki mono hadiah khusus teko kenyo ayu,

Dheweke manthuk tandha gelem,
Gelem karo penjalukku,
Senajan penjalukku arupo pipi kiwo lan tengen,
Sajak kanthi abot dheweke manthuk karo kondho ’Sakkarepmu, asal kowe nomer satu ’,

Karo mlaku dheweke mesem ngujiwat,
Ora kroso yen mlaku ing ndalan sing kebak kendaraan lewat,
Ora krasa yen urip isik mlarat,
Arep ngliwet ae direwangi ngenteni duit zakat

Rong lagu di gelar, konco sak kelas podho surak,
Lagu Gebyar-gebyar lan lagu ”Saputangan dari Bandung selatan”,
Di nyanyekne karo sak group kanthi kompak,
Musik werno-werno mulai pop, jazz nganti dangdutan,

Kabeh mudhun teko panggung kanthi roso nikmat,
Konco sak kelas podho ngumpul terus salaman,
Kari ngenteni pengumumane dewan Juri sing terhormat,
Akhire kabeh mulih kanthi tetep nunggu pengumuman,

Dino senen sing tunggu,
Pengumuman lomba teko dewan Juri sing anggotane Guru-guru,
Ora ngiro temenan aku,
Kelasku oleh nomor satu,
Kabeh sak kelas wis krungu,
Aku terus kondho karo kenyo iku,
Piye karo janjimu?
Kelase wis nomer satu,
Opo aku oleh hak njaluk hadiahku?
Dheweke mung tersipu-sipu,
Aku ora ngerti opo iki sing di arani isin alias malu,

Nggarahi ati ora wani maju,
Ndadekni ati mandheg mangu,
Saiki critane wis wayu,
Diangggep ae crita masa lalu.

Saiki kenya ayu kiro-kiro wis duwe anak telu ,
Wis suwe ora penah ketemu,
Mugo-muga wanito ora nesu,
Yen nesu engko malah ngerti kabeh koncomu,

Aluwung meneng wae karo ngguya-ngguyu,
Yen konangan iso di seneni bu Guru..
Mugo-mugo bar muat iki ora gegeran karo bojoku
Timbang gegeran angur bubuk alias turu....